Ιδιωτικά δάση στην Ελλάδα: Μια μακρά ιστορία και σύγχρονη πραγματικότητα

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά ιδιωτικά δάση, με ιστορία που ξεκινά από το 1836, όταν για πρώτη φορά καθορίστηκε τι σημαίνει ιδιωτικό και τι δημόσιο δάσος. Η κυριότητα τους αποκτήθηκε με διάφορους τρόπους, όπως με νόμιμους οθωμανικούς τύπους μεταβίβασης, με έκτακτη χρησικτησία, ή με αναγνώριση δασών εντός μεγάλων ιδιωτικών κτημάτων.

Σήμερα, ένα σημαντικό μέρος των ελληνικών δασών παραμένει μη δημόσιο. Αυτές οι εκτάσεις ιδιοκτησιακά ανάλογα με το καθεστώς τους χαρακτηρίζονται με τους εξής όρους: Ιδιόκτητο, συνιδιόκτητο, διακατεχόμενο, συνδιακατεχόμενο, κοινοτικό ή μοναστηριακό. Τα διακατεχόμενα δάση είναι εκείνα των οποίων το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν έχει επιλυθεί έναντι του Δημοσίου, ενώ υπολογίζονται στο 5 με 10% του συνόλου των δασών και δασικών εκτάσεων στη χώρα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ιδιωτικών δασών είναι το Δάσος Προκοπίου – Δραζίου στην Εύβοια, τα Δάση του Φιλίππου στην Ημαθία και Πιερία, και το δάσος της Αγόριανης στη Φωκίδα.