Ευρωπαϊκές τιμές, ελληνικοί μισθοί: Η οικονομική αντίφαση στην Ελλάδα

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια οικονομική αντίφαση, σύμφωνα με την EUROSTAT. Το 2025, το γενικό επίπεδο τιμών κατανάλωσης στη χώρα αντιστοιχούσε στο 87,4% του μέσου όρου της Ε.Ε., ενώ ο μέσος ετήσιος μισθός, προσαρμοσμένος σε όρους πλήρους απασχόλησης, ήταν 18.000 ευρώ, έναντι 39.800 ευρώ στην Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει ότι οι εγχώριες τιμές πλησιάζουν τις ευρωπαϊκές, αλλά οι μισθοί αντιστοιχούν στο 45% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ δημιουργεί συγκλίσεις τιμών, ιδιαίτερα στα διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά, όπως πρώτες ύλες, τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα.

Το πρόβλημα των τιμών εξαρτάται και από εσωτερικούς παράγοντες, όπως ο ανταγωνισμός, η φορολογία και το κόστος διανομής, ενώ οι μισθοί εξαρτώνται από την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις, την τεχνολογία και το ανθρώπινο κεφάλαιο. Η ελληνική οικονομία παραμένει εξαρτημένη από τον τριτογενή τομέα, με δραστηριότητες χρήσιμες, αλλά όχι ικανές να συντηρήσουν υψηλή παραγωγικότητα και υψηλές αμοιβές.

Η έμμεση φορολογία, μέσω ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης, επιβαρύνουν υπέρμετρα τα οικονομικά ασθενέστερα νοικοκυριά και μειώνουν την αγοραστική τους δύναμη. Η κυβέρνηση απαντά με επιδόματα, pass, καλάθια προϊόντων και πλατφόρμες, μέτρα προσωρινής ανακούφισης που δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες του προβλήματος.

Οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό είναι θετικές, αλλά απορροφούνται γρήγορα από τις αυξήσεις σε τρόφιμα, ενοίκια και ενέργεια. Η ελληνική οικονομική πολιτική υποφέρει από έλλειμμα σχεδιασμού μακροχρόνιας στρατηγικής μετάβασης από μια οικονομία «χαμηλών αμοιβών» σε μια οικονομία «υψηλής προστιθέμενης αξίας».